BIOGRAFIE
 
Rosita Steenbeek doorliep het Johan van Oldenbarneveltgymnasium te Amersfoort. Vervolgens studeerde ze enige tijd Klassieke talen in Utrecht en deed haar propedeuse theologie. Aanvankelijk wilde ze een familietraditie voortzetten en dominee worden. Ze zwaaide om naar Neerlandistiek en studeerde af in de Moderne Letterkunde aan de Universiteit van Amsterdam. Tijdens haar studie acteerde ze regelmatig op het toneel en in de film.
Na haar doctoraal vertrok ze naar Rome om haar geluk in de film te beproeven. En ook om in te halen dat ze niet mee mocht op Romereis vanwege een hersenbloeding. Ze speelde in film- en televisieproducties, schreef artikelen voor o.a. Vrij Nederland en vertaalde boeken uit het Italiaans van o.a. Alberto Moravia en Susanna Tamaro.
In 1994 debuteerde ze met De laatste vrouw. Een boek dat Rome en Sicilië als decor heeft.
Vanaf dat moment wijdt ze zich voornamelijk aan het schrijven. Ze bleef in Rome wonen waar ze zich meteen thuis voelde.
Italië bleef haar inspireren. Haar volgende boek Schimmenrijk, een roman over de vraag hoe je verder leeft als de mensen van wie je houdt doodgaan, is gesitueerd in de wereld van de Etrusken. Daarna volgde Thuis in Rome, en Ballets Russes, een Venetiaanse roman.


Citaat Thuis in Rome

Elke keer heb ik weer dat gevoel van thuiskomen. Ook toen ik voor het eerst in Rome arriveerde. Veel mensen hebben dat, niet alleen wanneer ze zijn opgegroeid met de klassieken. Misschien komt dat doordat Rome je bepaalt bij de uiteindelijke dingen. De oude tempels lachen je dagelijkse zorgjes uit, paleizen van keizers en pausen vergruizen het krantennieuws tot stof van de dag.
Rome is een stad waar je tegelijk rustig en opgewonden van wordt, een stad die troost en die prikkelt. Ik weet nog dat ik na een liefdesdrama tot mezelf kwam toen ik aan het eind van de middag over het Forum wandelde. En nadat alle hoofdpersonen uit mijn eerste Romeinse periode overleden waren – een grote liefde, een grote vriend en mijn beste vriendin – ontvluchtte ik de stad, maar nu ben ik terug en de herinneringen aan die mensen hebben mijn band met Rome nog steviger gemaakt.
Voor mij is Rome het oude centrum, de smalle straatjes in de warme kleuren, alle schakeringen oranje, rood zelfs, geel van zand tot goud. Hier, in het hartje van de stad, is mijn Romeinse leven begonnen. Later woonde ik een paar jaar op de Aventijn, een van de deftigste heuvels van Rome met brede, door bomen overkoepelde straten en villa’s met tuinen. Het had ook de chique buurt van een andere Italiaanse stad kunnen zijn en ik kreeg heimwee naar het centrum.
Hier is Rome als een huis, de steegjes zijn gangen, en op drie minuten afstand liggen de twee mooiste pleinen van de stad, misschien wel van de wereld. De Piazza della Rotonda met het best bewaarde monument, het Pantheon, en de Piazza Navona. Dat zijn mijn leeszalen, mijn koffiekamers, mijn salons waar ik mensen ontvang.

1994 De laatste vrouw
1999 Schimmenrijk
2000 Thuis in Rome
2000 Ontmoeting in Venetië
2002 Ballets Russes
2002 Liefdesdomein
2004 Intensive Care
2006 Siciliaans testament
2008 Terug uit Rome
2009 Ander licht
2010 Kleuren van Rome, met Sieb Posthuma